تبليغاتX
من و عشقم


من و عشقم

عشق بی پایان من و عشقم

یک احساس زیبا
صادقانه میگویم حرف دلی بی ریا
بی بهانه میگویم مثل آنها ، همان قلبهای بی وفا ، بی وفایی نمیکنم
عاشقانه میگویم عشق من دوستت دارم
صادقانه گفتی دوستم داری ، عاشقانه عشق تو را باور کردم
از من خواستی تنها با تو باشم ، با احترام قلب تنهایم را به تو تقدیم کردم
گقتم این قلب مال تو ، همیشه وفادار تو ، هرگاه خواستی بگو تا شود فدای تو
از من خواستی به کسی جز تو دل نبندم ، میترسیدی روزی تو را ترک کنم
شاخه گل زیبای من ، پر پر نمیشوی هیچگاه در قلب من ، به عشق پاکمان قسم تنها تو می مانی تا ابد در دل من
هیچگاه نمیگذارم دلتنگم شوی ، همیشه در دلت خواهم ماند ، هیچگاه نمیگذارم دلگیر شوی همیشه در کنارت هستم ،هم با تو درد دل میکنم ، هم میشنوم درد دلهایت را…
دوباره میرسیم به آن احساس زیبا ، همان حرف صادقانه ، همان حرف دل بی ریا
همان کلام عاشقانه ، همان احساسی که تنها نسبت به تو دارم ، آری عزیزم خیلی دوستت دارم
گفتی دلت میخواهد همیشه در کنارم باشی، آرزو داری سرت را بر روی شانه هایم بگذاری و آرام بخوابی ، بیا عزیزم که من نیز بی قرارم ، آرزو دارم در کنارت همین شعر عاشقانه را برایت بخوانم…
نوشته شده در چهارشنبه چهارم خرداد 1390ساعت 9:1 توسط حامد| |

سر بر سینه ات می گذارم...
نیاز به سخن گفتن نیست...
تمامی احساست را از تپش ِ قلبت در می یابم...
بر چشم هایت بوسه می زنم...
چشم هایت معصومند...
آنها تنها دریچه ی من برای رسیدن به افکار ِ تو اند...
دستانت را در میان ِ دستانم نگاه می دارم...
سالهای سال، گرمی ِ دستانت تنها مرهم زخم های کهنه وعمیق وجودم است...
بر لبانت بوسه می زنم...
آنها تنها رام کننده لحظه های خروشان و وحشی زندگی ام هستند...
تو را در آغوش می کشم...
زیرا تنها، حس ِ بودن در کنار ِ توست که می تواند،
درون ِ مرا از جوش و خروشی ابدی باز دارد

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1390ساعت 16:55 توسط سمیه| |

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                       


                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن


بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    


                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 


سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  


                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت


تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                


                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس


عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    


                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم


رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 


                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن


هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 


                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم


همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      


                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1390ساعت 8:34 توسط حامد| |

بر حاشيه برگ شقايق بنويسيد

                               گل تاب فشار در و ديوار ندارد

 

شهادت حضرت زهرا (س) تسلیت باد

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود ..... خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود .... ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه ..... گردنت را می شکست آنجا اگر عباس بود

ما گوشه نشین غم فاطمه ایم .... محتاج عطا و کرم فاطمه ایم ..... عمریست که از داغ غمش سوخته ایم ...... دلسوخته عمر کم فاطمه ایم

ای کاش فدک این همه اسرار نداشت ..... ای کاش مدینه در و دیوار نداشت ..... فریاد دل محسن زهرا این است ..... ای کاش در سوخته مسمار نداشت

 شهادت حضرت صدیقه طاهره راضیه مرضیه فاطمه زهرا ( سلام الله علیها ) را محضر حضرت ولی عصر حجت بن الحسن العسکری (عج) و خدمت همه دوستداران و عاشقان و شیفتگان حضرتش تسلیت عرض میکنم .

 

اين پست تا پايان ايام فاطميه ثابت ميباشد

 

 

نوشته شده در یکشنبه هجدهم اردیبهشت 1390ساعت 8:38 توسط حامد| |

سلام گلم

امروز دنبال یه مطلب عاشقانه میگشتم تا واسه تو بزارم تو وبلاگمون

حامدم ، هرچی گشتم یه شعر قشنگی که لایق تو باشه رو پیدا نکردم

پس تصمیم گرفتم ازت بخوام چشمامو به یادت بیاری که عاشقانه واسه دیدنت به دردوخته شده 

ازت میخوام دستامو به یاد بیاری که واسه در آغوش گرفتنت لحظه شماری میکنه 

و ازت میخوام قلبمو به یاد بیاری که عاشقانه دوستت داره 

حامدم ، عمرم ، نفسم

                             عاشقتم با تمام وجودم


نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 13:47 توسط سمیه| |

  مراصدبارازخودبراني                 

                                        دوستت  دارم

به زندان خيالت هم كشاني

                                        دوستت دارم   

چه سود ازمهر ورزيدن

 چه حاصل از وفا   كردن       

مرا لايق بداني يا نداني

                                      دوستت دارم  

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 10:6 توسط حامد| |

چه زیباست بخاطر تو زیستن

وبرای تو ماندن بپای تو مردن وبه عشق تو سوختن؛

وچه تلخ وغم انگیز است، دور از تو بودن، برای تو گریستن؛

و به عشق و دنیای تو نرسیدن؛ ایکاش می دانستی بدون تو،

مرگ گواراترین زندگیست؛ بدون تو وبه دور ازدستهای مهربانت،

زندگی چه تلخ وناشکیباست. ایکاش می دانستی مرز خواستن کجاست،

وایکاش میدیدی قلبی راکه فقط؛

برای تو می تپد

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 9:25 توسط حامد| |

فهمیده ام که

آدمی در مقابل علاقه ای که در دیگران نسبت به خود ایجاد می کند، مسئول است



باز باران تا همیشه نم نمک بر روی شیشه مینویسد تا بدونی مهربونیت پاک نمیشه 




نوشته شده در چهارشنبه هفتم اردیبهشت 1390ساعت 16:47 توسط سمیه| |

با تو بودن برایم بهترین لحظات زندگی است

ومن وجود پر مهر و سرشار از عشق تو

را در کاشانه قلبم به وضوح میبینم

ومی دانم با تو میشود به خدا رسید

و

هروز با شوق دیدنت چشم میگشایم و وقتی تو را در کنارم میبینم دوست دارم  بارها و بارها در برابر معبود زانو بزنم و سجده شکر کنم که چون تویی را به من هدیه داد

نوشته شده در دوشنبه پنجم اردیبهشت 1390ساعت 9:24 توسط حامد| |

خزان زودهنگام و کبود شدن یاس بوستان پیامبر تسلیت باد.


%%%%%%%%%%%%%%


پرستوی مهاجرم چرا زلانه میروی؟؟

اگر زلانه میروی چرا شبانه میروی؟؟

مسافر خسته من چرا شبانه میروی؟؟

قرار من شکیب من مهاجر غریب من


%%%%%%%%%%%%%%


یا علی رفتم بقیع اما چه سود

هرچه گشتم فاطمه(س)انجا نبود

یا علی قبر پرستویت کجاست؟

آن گل صد برگ خوشبویت کجاست؟

هرچه باشد من نمک پرورده ام

دل به عشق فاطمه خوش کرده ام 

حج من بی فاطمه(س)بی حاصل است

فاطمه(س)حلال صدها مشکل است...


%%%%%%%%%%%%%%


الا ای چاه  یارم را گرفتند

گلم ،عمرم، بهارم ، را گرفتند

میان کوچه ها با ضرب سیلی

همه دارو ندارم، را گرفتند


%%%%%%%%%%%%%%


خدايا به سوز دل مولا علي-ع و به پهلوي بشکسته ي زهراي مرضيه-س

قَسمت مي دهيم که فرج منتقم شان را برساني .. آمين


%%%%%%%%%%%%%%%

 

نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم فروردین 1390ساعت 11:19 توسط سمیه| |

Design By : Night Melody